به گزارش شهرآرانیوز؛ سپهر کرمی با تأکید بر ضرورت بازنگری رویکرد سیاست‌گذاری جمعیتی کشور، اظهار کرد: بر اساس آخرین برآورد‌های مرکز آمار ایران، جمعیت کشور در سال ۱۴۰۳ حدود ۸۷ تا ۸۸ میلیون نفر تخمین زده می‌شود؛ نرخ باروری کل (TFR) که در دهه ۶۰ شمسی حدود ۶.۵ فرزند به ازای هر زن بود، اکنون به حدود ۱.۶ رسیده و برخی برآورد‌ها برای ۱۴۰۳ عدد ۱.۵ را مطرح می‌کنند در حالی که سطح جانشینی ۲.۱ است.
وی گفت: سیاست جمعیتی یک سیاست چندوجهی است که موضوعات مسکن، اشتغال، آموزش، بهداشت، فرهنگ و رسانه باید در آن، هم‌راستا باشند، اما هر دستگاه بخش خودش را جداگانه اجرا می‌کند و متولی واحد و قدرتمندی وجود ندارد.
پژوهشگر حوزه خانواده و جمعیت با بیان اینکه سیاست‌های شتابزده بدون پژوهش کافی ممکن است به بحران‌های جدید دامن بزند، خاطر نشان کرد: برای جوان‌سازی جمعیت باید ابتدا بستر‌های فرهنگی، اقتصادی و ساختاری تشکیل و ثبات خانواده را فراهم کنیم.
کرمی، «مهم‌ترین نقطه امید» در مسئله جمعیت ایران را خانواده محور بودن دانست و گفت: یک واقعیت بسیار مهم وجود دارد که در فضای رسانه‌ای و تحلیلی کمتر به آن پرداخته می‌شود و آن این است که جامعه ایرانی برخلاف بسیاری از جوامع مواجه با بحران جمعیتی، هنوز «میل درونی» به فرزندآوری دارد؛ مشکل ایران «نخواستن» نیست؛ مشکل «نتوانستن» است و این تفاوت، بسیار حیاتی است.
وی با اشاره به تحقیقات طرح آمارگیری ویژگی‌های اجتماعی-اقتصادی خانوار مرکز آمار ایران گفت: حدود ۵۵ تا ۶۰ درصد زنان متأهل ۲۰ تا ۴۰ ساله در نظرسنجی‌های مختلف اعلام کرده‌اند که فرزند بیشتری نسبت به تعداد فعلی می‌خواهند، اما موانع اقتصادی، مسکن و ناامنی شغلی مانع اصلی آنهاست؛ بنابراین سیاست‌گذاری درست می‌تواند این ظرفیت را فعال کند.
منبع: ایرنا
